Fik

De wereld staat in brand. Ik lees in de krant dat we ons beter moeten voorbereiden op ontwrichtende gebeurtenissen. Tot nu toe vind ik vooral de beslissingen en uitspraken van het Nederlandse kabinet ontwrichtend maar ik begrijp dat ze bedoelen dat we ons ongerust moeten maken over de Russen. Ik vrees dat een radio op batterijen en twintig flessen water niet echt afdoenden zijn. Niet tegen het gevoel wat ik krijg van de Nederlandse regering en niet tegen de Russen.

Ik stuur kerstkaarten, ik hou van het ritueel van knippen, plakken, een lekker vel kerstpostzegels, dit jaar schiet het niet echt op. Wat zal ik op die kaarten schrijven? Iets over contant geld in huis halen? Een tekst over verdraagzaamheid? De toestand in de wereld, Gaza, Syrië? Ik probeer alle nieuwsberichten over de verschrikkingen om me heen een beetje te omzeilen om te voorkomen dat ik omvergeblazen wordt door onmacht, verdriet en alles verschroeiende woede.

Ik doe niet mee aan acties, onderteken geen petities maar ik stuur verdorie wel kerstkaarten, heel veel dit jaar, naar iedereen die ik maar kan bedenken, vellen postzegels ga ik kopen. Lappen kartonnen dozen zal ik verknippen om als ondergrond te kunnen dienen voor het plakwerk. Ik schrijf er zeker een tekst op. Ik twijfel nog tussen twee; Houd goed uw Pasen en Breng soep naar de buren!

U ziet het vanzelf wat het is geworden in de brievenbus.