Avontuurlijk
Mijn tas, mijn tas, die staat nog in de bus. Ik geef van schrik een grote gil. Zelf sta ik al voor de deur van Schiphol . Plots kan ik rennen als een kievit , mijn gebroken teen voel ik niet wanneer ik als een waanzinnig achter de bus aanspeer. De chauffeur kijkt nogal verbaasd als ik langs zijn deur de bus in ren, mijn tas, met daarin paspoort en geld, van de bank pak en door de achterdeur weer naar buiten spring. Dat was op het nippertje. Alles gaat voorspoedig tot we de luchthaven van Kaapstad binnenstappen. Er staat een enorme rij bij de douane . Zeker zeshonderd mensen voor ons en vier douane hokjes open. Tergend langzaam gaat het vooruit. Tien voor twaalf zijn we aan de beurt en krijgen we twee fraaie stempels in het paspoort en een welgemeend welkom. Taxichaueffeur Frank staat al kweet niet hoe lang te wachten met zijn bordje met onze naam erop. Het is druk op de weg naar het hotel en zo vieren we oud en nieuw in het enigzins gebutste busje van taxi Frank. Die roept dat we zeke...