Hemel

 Al een tijdje zie ik geen route aanduiding. Ruim elf kilometer liep ik over de toppen van de bergen waar elke vijftien meter een gele pijl stond tegen het verdwalen maar nu niks meer. Nergens voor of achter me een andere wandelaar terwijl ik toch best ver kan kijken. Mijn wandelmaatje ziet ook niks.

Ach, er zijn hier toch ook bijna geen zijwegen dus waar kan het fout gegaan zijn? In het verlaten dorp wat we een half uur eerder passeerden waren er nog andere mensen in zicht. We moeten nog een kilometer of zes schatten we voor we bij het volgende dorp zijn.

We proberen mekaar gerust te stellen en bedenken een plan B met liften en een stukje langs de weg stappen. Niet dat we daar naar uitkijken want de wandeling vandaag is adembenemend. Verschrikkelijk zwaar maar de mooiste tot nu. Eerde op de dag zweefde een zwerm vale gieren vlak boven ons en zagen we een groepje jonge vogels op een rotsrichel wachten op een hapje van de ouders.

Ik overleefde ternauwernood een akelige afdaling; Gevaarlijk lazen we in het boekje nog voor vertrek, niet afdalen tijdens regen of mist. Vandaag was het meestal droog maar evengoed surfte ik af en toe op de losse steenslag naar beneden.

Wanneer we, na alweer een flinke afdaling, bijna beneden zijn zie we de gele pijl op het wegdek en op de betonnen markeren. Jippiejajee, we liepen hartstikke goed. We vieren het met voorgebakken frieten, kikkererwten met sla en heerlijke wijn.