Bliksemsnel

Onze gids loopt vaak te zuchten als een dertienjarige puber. Als we ergens moeten wachten, als er een bosmaaier jankt, als de kabelbaan niet gaat vanwege blikseminslag. Ik moet er steeds een beetje om grinniken. Hij heeft denk ik zelf niet door hoe koddig hij is.

Vandaag staat de kabelbaan op het programma. In de ochtend gaat ie niet vanwege de blikseminslag vannacht. Wanneer ik de wiebelige bakjes zie ben ik daar niet rouwig om. In plaats daarvan gaan we naar het winkelcentrum. De Fietsenmaker heeft zijn ondervestje thuis laten liggen en voor onze treintrip moet ie iets sjieks aan bij het diner. Het is een jarendertig trein en in de gebruiksaanwijzing staat dat je in stijl moet zijn. We zijn op een missie en hebben er zin in.

Het valt niet mee om iets passends te vinden tot de fietsenmaker verliefd wordt op een zwart jasje met opstaande kraag. Jammerlijk is wel dat er ook een broek bij hoort. Apart van elkaar worden ze zeker niet verkocht. Gelukkig is onze gids bij de koffiehoek van het winkecentrum gebleven, in mijn hoofd hoor ik hem evengoed diep zuchten.

Het jasje wordt gepast en het staat adembenemend. Nee zeggen tegen zo’n spiegelbeeld zou echt stom zijn. De broek gaat gewoon mee. Die is wel te lang maar er is, volgens de twee jonge verkopers die goedkeuren met hun tong klikken, een kleermaker in de buurt die hem a la minuut op lengte kan maken.

De kleermaker zit in een garagebox provol naaimachines en ander equipement. Voor we het weten staat de Fietsenmaker in zijn onderbroek  om af te spelden en ligt de broek onder het machien. Vijf minuten later is de broek vermaakt en gestreken. Zelfs onze gids is onder de indruk en zucht voor de verandering helemaal niet.