Beestig

Ik zie iets familiars aan de vogels die scherpe bochten maken boven de bomen. Het zijn zwaluwen die van bij ons naar hier zijn gevlogen om te overwinteren. Natuurlijk zullen het niet precies de Waterlandkerkje vogels zijn maar het ontroerd me om ze hier te zien. Het hele grote continent overgevlogen. Uit de lucht lijkt het sprookjesachtig onherberzaam. Zouden ze net als ik over de woestijn van Namibie gevlogen zijn.

We wandelen door de prachtig aangelegde tuinen, langs de bibliotheek van Zuid Africa en de achterkant van het Joods museum. Heerlijk in de schaduw van de grote bomen. We stappen rond een enorme rubberboom. We zien de Hadada Ibis over het gazon stappen. Het zien van deze iconische beesten verhoogt de pret en het besef toch ver van huis te zijn.

Even rusten op een bankje lijkt een aantrekkelijke optie. De teen vindt het voor vandaag eigenlijk wel genoeg. Het is een gezellig hoekje waar we neerploffen. Verliefde stelletjes innig verstrengeld, peuters die rond stappen. Er is een eekhoorn die hoopvol nadert. Misschien zit er wel iets van zijn gading in onze rugzak. 

Aan de rand van mijn blikveld zie ik iets scharrelen,  nog meer schattige eekhoorns verwacht ik. In plaats daarvan is het een enorme rat met even reusachtige ballen. Hij speurt van links naar rechts met zijn snuit de lucht in. Wanneer ik wat nauwkeurig rond ons kijk blijkt deze plek vergeven van de ratten. Kleintjes die aandoenlijk rennen van prullenbak naar prullenbak en de rest van de kolonie neemt onbeschaamd de ruimte in.

We gaan hier weg zegt de fietsenmaker, straks loops er een over onze voeten. Ik zie de ratten nu ook tussen de keurig aangeklede kindjes lopen. Ik moet er niet aan denken om mijn kinderen hier over de grond te laten kruipen en ook de mensen die ontspannen in het gras lijken te liggen bekijk ik met andere ogen. 

Een zwaluw maakt nog geen zomer, ook al zie je hem in januari in Kaapstad