Londen naar Windsor

Omdat ik van nature nogal onhandig ben besluit ik vanmorgen nog maar eens mijn fietshelm op te zetten. We moeten heel Londen doorkruisen om op onze eindbestemming te geraken. In mijn enthousiasme om alles te zien raak ik wel eens een stoep of bijna een andere fietser. 

Het is keidruk, we worden opgeslokt door een gigantische stroom verkeer en bij een kruising weer uitgespuugd en opgenomen door een andere stroming. The Londen Eye, Big Ben, het paleis van Charles, de roeiers op de Theems en de hardlopers met oortjes, het is precies wat ik me voorstelde en dan nog tien.keer toffer. Als een klein kind zo opgetogen wijs ik met grote gebaren en een hand stevig aan het stuur naar al die iconische plekken en gebouwen.

Ik negeer driftig de bordjes die aangeven dat je niet mag fietsen en zo glijden we van park naar park tot we uiteindelijk via Kensington en Ritchmond park de stad achter ons laten. Verbazend hoe soepeltjes fietsen in en uit Londen gaat. We picknicken vandaag een keer of drie want alle glutenvrije proviand die we vanmorgen snel nog insloegen bij de Glutenvrije hemel op Borough Market moet op. Een kaneelbroodje met amandelspijs, een groot stuk custard-rabarber taart en een flinke snee glutenvrij zuurdesembrood verdwijnt als sneeuw voor de zon.

De zoetigheden zijn lekker maar niks wat ik zelf niet zou kunnen maken. Het brood is van een geheel andere divisie. Het is zo lekker, niet kruimelig en vooral broodachtig. Ik beleg het met smeltende geitenkaas want de zon schijnt fel vandaag en eet met hele kleine hapjes.

Als ik thuis kom ga ik een cursus glutenvrij zuurdesembrood bakken volgen bij een echte specialist. Dan begin ik mijn eigen thuisbakkerijtje en maak alle glutenlijders net zo gelukkig als ikzelf vandaag.